Η απάντηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου, σε πολιτική συζήτηση με τον Νικήτα Κακλαμάνη, αντιμετωπίστηκε πρωτίστως ως «απρέπεια». Αναρωτήθηκα γιατί αλλά μόνο προς στιγμήν, διότι η απάντηση είναι προφανής. Όταν ένας άντρας αντιδικεί πολιτικά με μια γυναίκα και της πει ότι «είμαι ιδιαιτέρως ευγενής προς τις κυρίες», αυτό που εννοείται είναι: «Θα μπορούσα να σε κάνω σκόνη αλλά επειδή είσαι γυναίκα και συνεπώς πιο αδύναμη και εγγενώς μη εξοπλισμένη να με αντιμετωπίσεις, σου τη χαρίζω». Σε μια χώρα, ωστόσο, όπου η ισότητα μεταξύ φύλων δεν έχει ριζώσει ακριβώς, είναι αναμενόμενο ένα υποτιμητικό σχόλιο, που αντλεί τη δυνατότητά του να είναι υποτιμητικό ακριβώς από το γεγονός ότι το απευθύνει ένα μέλος του «ισχυρού φύλου» σε ένα μέλος του «ασθενούς», να θεωρείται θεμιτό. Ενώ, αντίθετα, είναι προφανές ότι «απρέπεια» δεν θα θεωρηθεί το σεξιστικό «είμαι ευγενής προς τις κυρίες» ως απάντηση σε πολιτικό διαξιφισμό, αλλά το θράσος της γυναίκας να αντιμιλήσει.

Εκτός από απρέπεια, η απάντηση «κι εγώ» θεωρήθηκε και ομοφοβία ή, σε κάθε περίπτωση, άκομψη ως προς τον σεξουαλικό προσανατολισμό του συνομιλητή. Γράφτηκε ότι ο κ. Κακλαμάνης υπέστη «outing» – αποκαλύφθηκε, δηλαδή, ότι είναι γκέι, αποκαλώντας τον μάλιστα «κυρία», πράγμα απαράδεκτο, καθότι απαγορεύεται να λέμε τους γκέι «κυρίες». Και γράφτηκε ακόμη ότι αυτό το «outing» υπονομεύει τους αγώνες για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ, όπου η ανανεωτική αριστερά έχει πρωτοστατήσει – ακόμη κι αν κάτι τέτοιο το αγνοεί η αυθάδης (και ομοφοβική) νεαρά δικηγόρος.

Εδώ ζητώ συγνώμη αλλά κάτι δεν καταλαβαίνω, κάτι έχω χάσει… Τον κ. Κακλαμάνη τον έχω στο μυαλό μου, σε σχέση πάντα με τη συγκεκριμένη υπόθεση της προστασίας των ΛΟΑΤ από διακρίσεις, ως τον δήμαρχο που αρνήθηκε την αιγίδα του Δήμου στο Gay Pride. Ομοφυλόφιλος; Από πού κι ως πού; Ποιος το λέει; Πού δηλώθηκε κάτι τέτοιο;